Χρήση Λογισμικού Ανάλυσης Κύκλου Ζωής (LCA) σε Οικοδομικά Έργα

Abstract

Η παρούσα μεταπτυχιακή εργασία εξετάζει την εφαρμογή της Ανάλυσης Κύκλου Ζωής (Life Cycle Assessment, LCA) σε κτίριο κατοικιών στην Ελλάδα, με δείκτη αξιολόγησης το Δυναμικό Υπερθέρμανσης του Πλανήτη (Global Warming Potential 100 ετών, GWP 100). Κύριος στόχος είναι η εκτίμηση του ανθρακικού αποτυπώματος του εξεταζόμενου κτιρίου σε επίπεδο κύκλου ζωής, καθώς και η διερεύνηση της επίδρασης που έχουν τα διαθέσιμα περιβαλλοντικά δεδομένα (datasets) και οι εκάστοτε επιλογές μοντελοποίησης στα τελικά αποτελέσματα. Η μεθοδολογία βασίζεται στις αρχές των ISO 14040 και ISO 14044 και στη δομή των ενοτήτων κύκλου ζωής του EN 15978. Ως μελέτη περίπτωσης χρησιμοποιείται πραγματικό κτίριο κατοικιών στην Αττική, για το οποίο η περίοδος αναφοράς καθορίστηκε σε 50 έτη. Η απογραφή κύκλου ζωής (LCI) περιλαμβάνει τα βασικά δομικά υλικά και στοιχεία του κτιρίου, τις μεταφορές τους, τις εργοταξιακές απώλειες, επιλεγμένες αντικαταστάσεις υλικών στον κύκλο ζωής, τη λειτουργική ενεργειακή κατανάλωση και τις διεργασίες τέλους ζωής. Η ανάλυση υλοποιήθηκε παράλληλα σε τρία διαφορετικά υπολογιστικά περιβάλλοντα: One Click LCA, Sphera GaBi Educational και openLCA (με τη βάση ÖKOBAUDAT), χρησιμοποιώντας κοινές ποσότητες από την προμέτρηση και κοινές βασικές παραδοχές. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν ότι, για το εξεταζόμενο κτίριο και το επιλεγμένο σενάριο λειτουργίας, ο ενσωματωμένος άνθρακας υπερβαίνει τη συνεισφορά της λειτουργικής ενεργειακής κατανάλωσης στο συνολικό ΔΥΠ, με σημαντική συμμετοχή του σκυροδέματος και του χάλυβα. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η εκτίμηση του ΔΥΠ επηρεάζεται σημαντικά από την επιλογή των περιβαλλοντικών δεδομένων, τη γεωγραφική και χρονική αντιπροσωπευτικότητά τους, τις επιμέρους επιλογές μοντελοποίησης και τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους Αξιολόγησης Επιπτώσεων Κύκλου Ζωής (LCIA). Συνολικά, η εφαρμογή δείχνει ότι η Ανάλυση Κύκλου Ζωής μπορεί να αξιοποιηθεί ως εργαλείο υποστήριξης της λήψης αποφάσεων στον κτιριακό σχεδιασμό, επιτρέποντας τον εντοπισμό των υλικών και των σταδίων του κύκλου ζωής με τη μεγαλύτερη συνεισφορά και τη διερεύνηση εναλλακτικών επιλογών. Η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων προϋποθέτει σαφή τεκμηρίωση των παραδοχών, κατάλληλη επιλογή των περιβαλλοντικών δεδομένων και αναγνώριση των περιορισμών του εκάστοτε υπολογιστικού περιβάλλοντος.