Διερεύνηση σχημάτων αυτοκατανάλωσης ενέργειας στην ΕΕ και προτάσεις πολιτικής για την Ελλάδα

Abstract

Εισαγωγή: Η εργασία μελετά τα καθεστώτα αυτοπαραγωγής και αυτοκατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με έμφαση στη μετάβαση από το net metering στο net billing και στις επιπτώσεις της για την οικονομική βιωσιμότητα των επενδύσεων, τη λειτουργία των δικτύων και τη συμμετοχή των καταναλωτών. Μέθοδος: Εφαρμόζεται συγκριτική μελέτη περιπτώσεων για την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη Γερμανία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Αυστρία και την Ελλάδα. Κάθε χώρα αξιολογείται με τις ίδιες κατηγορίες, ήτοι θεσμική και ρυθμιστική βάση, μηχανισμός συμψηφισμού και εκκαθάρισης, αποζημίωση πλεονάζουσας ενέργειας, διείσδυση και μέγεθος αγοράς, συλλογικά σχήματα, κίνητρα, ψηφιακές και αποθηκευτικές υποδομές, καθώς και βασικά αποτελέσματα ή εμπόδια. Αποτελέσματα: Η σύγκριση δείχνει ότι τα καθεστώτα net metering διευκολύνουν την αρχική διάδοση, ενώ τα καθεστώτα net billing ενισχύουν τα κίνητρα για ταυτοχρονισμό παραγωγής και κατανάλωσης, αποθήκευση και κοστοστρεφή λειτουργία. Η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από τη διαφανή αποζημίωση, την έξυπνη μέτρηση, τη διοικητική ικανότητα και τα στοχευμένα μέτρα για τους ευάλωτους καταναλωτές. Συμπεράσματα: Για την Ελλάδα, η αποτελεσματική εφαρμογή του net billing και του virtual net billing προϋποθέτει αποτίμηση της πλεονάζουσας ενέργειας, ταχύτερες συνδέσεις στο δίκτυο, αξιόπιστη ανταλλαγή δεδομένων, κίνητρα για αποθήκευση και συλλογικά σχήματα, καθώς και κοινωνικά στοχευμένη υποστήριξη.